Black Christmas (2006)

Regie: Glen Morgan | 84 minuten | horror, thriller | Acteurs: Katie Cassidy, Michelle Trachtenberg, Mary Elizabeth Winstead, Lacey Chabert, Kristen Cloke, Andrea Martin, Crystal Lowe, Oliver Hudson, Karin Konoval, Dean Friss, Robert Mann, Jessica Harmon, Leela Savasta, Kathleen Kole, Cainan Wiebe

Remakes van horrorfilms komen regelmatig voor. Soms is de remake spannender en beter dan het origineel, bijvoorbeeld dankzij nieuwe technische mogelijkheden, maar helaas is dit vaak uitzondering op de regel. Zo ook met ‘Black Christmas’, een remake van Bob Clarks film uit 1974. Regisseur Glen Morgan (‘Final Destination’) nam de uitdaging aan en veranderde voor het gemak ook een en ander in het script. Iets wat hij beter niet had kunnen doen.

Het is kerstavond en de studenten die kerst niet bij hun familie vieren, zijn achtergebleven in het studentenhuis waar zij samen kadootjes gaan uitpakken. Als een van de meisjes in haar kamer vermoord wordt, hebben de meiden in eerste instantie niets door. Wel hebben ze last van rare telefoontjes en zodra ze erachter komen dat een van hen spoorloos is, breekt de paniek uit. Paniek die alleen nog maar groter wordt als blijkt dat er een gevaarlijke psychopaat in hun huis ronddwaalt.

In een van de eerste scènes is gelijk duidelijk wie de moordenaar is en door middel van flashbacks kom je erachter waarom de man veranderd is in het beest dat hij is. Dit is iets waarmee Morgan afwijkt van het origineel, waar juist het gebrek aan informatie zorgt voor spanning. Wat ook jammer is, is dat de personages erg oppervlakkig zijn. Ze lijken zo op elkaar lijken dat je je als kijker niet met hen kunt identificeren. Een gevolg hiervan is dat het je eigenlijk weinig uitmaakt wie er blijft leven en wie niet. Het acteerwerk is ook van een bedroevend niveau en dit terwijl de cast niet eens zo heel onbekend is (Michelle Trachtenberg speelde bijvoorbeeld drie jaar lang in “Buffy the Vampire Slayer”). Andrea Martin vertolkte in het origineel de rol van een van de studentenmeisjes en is voor deze film, 32 jaar later, gevraagd om de huismoeder te zijn. Leuk bedacht, maar het lukt ook haar niet de film naar een wat hoger niveau te tillen.

Behalve aan de acteurs is ook aan het verhaal het een en ander op te merken. De scènes gaan in een te rap tempo in elkaar over en dit maakt het verhaal erg verstrooid. Hoewel de bedoeling goed is, komt het er niet uit, de film verbindt cliché met cliché. Vanaf begin af aan is al duidelijk hoe het verhaal zich zal ontwikkelen, ook al heb je het origineel niet gezien. Een enkele keer wordt er door het opzichtig introduceren van nieuwe personages geprobeerd je op het verkeerde been te zetten, maar dit is zo overduidelijk dat je al gelijk doorhebt wat de regisseur hier probeert te doen. Enige creativiteit zit in een aantal bloederige scènes. Bijvoorbeeld wanneer de gestoorde hoofdfiguur met bakvormpjes koekjes van zijn dode moeder maakt en deze naar binnen werkt. Dit is echter zo smerig dat het meer op je lachspieren werkt, dan dat het je angst aanjaagt. Het camerawerk is vrij aardig gedaan, dankzij de ongebruikelijke, hele lage camerastandpunten krijgt de film af en toe nog een beetje een creepy sfeertje. De muziek (vooral veel kerstliedjes met hoge noten) levert hier ook een bijdrage aan.

Heb je wel zin in een avondje bloederige moorden en afslachtingen dan is ‘Black Christmas’ daar perfect geschikt voor. Zoek je meer een goed verhaal waarbij je continu in spanning zit, kun je deze film zonder problemen overslaan.

Susanne van de Water