Halloween II (2009)

Regie: Rob Zombie | 105 minuten | horror, thriller | Acteurs: Malcolm McDowell, Scout Taylor-Compton, Tyler Mane, Sheri Moon Zombie, Brad Dourif, Chase Wright Vanek, Dayton Callie, Richard Brake, Octavia Spencer, Danielle Harris, Richard Riehle, Margot Kidder, Mary Birdsong, Brea Grant, Howard Hesseman, Angela Trimbur, Diane Ayala Goldner, Jeffrey Daniel Phillips

Wat is nog erger dan een saaie horrorfilm? Een saaie horrorfilm met pretenties. In ‘Halloween II’ strooit regisseur Rob Zombie met een paar symbolen uit de psychiatrie. Zo duikt er te pas en te onpas een wit paard op dat de geestesgesteldheid van de verknipte Michael Myers weergeeft. Deze poging tot karakteruitdieping slaat helemaal nergens op en irriteert mateloos. Helaas komt het blanke ros vaker voorbij dan je lief is. De vrouw van Zombie trouwens ook. Om moordneigingen van te krijgen…

‘Halloween II’ gaat verder waar de voorganger eindigde. Laurie Strode ontsnapte ternauwernood aan Michael Myers, de sadistische seriemoordenaar. Het wicht is op de intensive care beland en ligt zwaar gewond haar leven te overpeinzen. De dood gewaande killer is in een ambulance gestopt en wordt naar een mortuarium vervoerd. Uiteraard is de onverwoestbare Myers niet dood en ontsnapt hij uit de wagen (die overigens abrupt tot stilstand komt tegen een koe). Gewapend met z’n vertrouwde Bowie-mes gaat de moordenaar op zoek naar Strode. Het meisje is ondertussen ondergebracht in een pleeggezin. Dr. Loomis, Myers’ oude psychiater, is inmiddels een mediabegrip geworden dankzij zijn sensatiebeluste boek over zijn gestoorde patiënt.

Zombie wil met deze film iets zeggen over de hedendaagse maatschappij. Vooral de wijze waarop Loomis zijn geld verdient (door het uitbuiten van een gruwelijke gebeurtenis waarbij een aantal mensen het leven lieten) en de manier waarop de maatschappij daarop reageert (geweldsgeil en hongerig naar de zieke details), moeten het ontgelden. De media is enkel geïnteresseerd in pijn en ellende, lijkt hij te willen zeggen. Goed punt, maar is een horrorfilm nu het juiste medium om deze misstanden aan de kaak te stellen? Vooral als je je film zo sleazy presenteert? Zombie stopt veel naakt in z’n film, laat de laatste ademtocht van z’n slachtoffers uitgebreid in beeld komen en toont een paar zeer brute, lang uitgesponnen slachtpartijen zodat z’n publiek in ieder geval genoeg dood en verderf te zien krijgt. Over sensatiezucht gesproken…

Een goede moordpartij is het bestaansrecht voor een horrorfilm. Alhoewel er een paar rauwe scènes in ‘Halloween II’ zitten (een fragment waarin Myers het hoofd van een van z’n slachtoffers intrapt, hakt er… ehm… behoorlijk in), zijn de meeste slachtpartijen niet zo boeiend in beeld gebracht. Op het moment suprême zwiept de camera meestal alle kanten op, waardoor je nooit precies te zien krijgt waar je op hoopte. Waarschijnlijk is al dat geschud artistiek bedoeld, maar beter wordt de toch al enorm saaie film er niet van. Daarnaast zijn de snoeiharde geluidseffecten een bijzonder goedkope manier om het gebrek aan spanning op te vangen. Zombies verteltempo ligt laag en hij weet z’n toch al fletse personages geen diepgang of sympathie mee te geven. Strode is een irritante puber (met piepstem) die vloekt als een bootwerker. Haar vriendinnen zijn al even inwisselbaar. Het boeit niet wat er met hen gebeurd.

Waar de film echt de mist mee in gaat is de halfbakken poging om van de eendimensionale Myers een gekweld personage te maken. Zombie gebruikt een steeds terugkerend beeld van Myers’ moeder en dat witte paard als metafoor voor onderdrukte gevoelens. Ook keert de jonge versie van de seriemoordenaar regelmatig terug om te laten zien dat het al op jonge leeftijd misging met de killer. Een moeilijke jeugd heeft hem gevormd. Of zoiets. Deze psychologie van de koude grond irriteert mateloos, omdat de antiheld van ‘Halloween’ nu juist zo creepy is omdat je niets van hem weet en wat zijn drijfveren zijn.

Zombie maakt met z’n tweede remake rond de legendarische griezelreeks meer kapot dan goed en dat steekt. En dan niet op de manier waarop Myers dat zo goed deed… De franchise is definitief vermoord. Door een zombie nog wel, om nog enigszins in horrorsferen te eindigen.

Frank v.d. Ven