Horton-Horton Hears a Who (2008)

Regie: Jimmy Hayward, Steve Martino | 85 minuten | animatie, avontuur, familie | Originele stemmencast: Jim Carrey, Steve Carell, Seth Rogen, Jonah Hill, Isla Fisher, Will Arnett, Dane Cook, Selena Gomez, Jaime Pressly, Adewale Akinnuoye-Agbaje, Dan Fogler, Amy Poehler, Josh Flitter, Carol Burnett, Laura Ortiz, Joey King, Shelby Adamowsky, Samantha Droke | Nederlandse stemmencast: Filemon Wesselink, Giel Beelen, Carice van Houten, Loek Beernink, Michiel Huisman, Lenette van Dongen

Animatiefilms, we zijn er dol op. Wanneer je kijkt wat Hollywood aan animatiefilms voortbrengt zijn Disney-Pixar en Dreamworks nog steeds vaandeldragers. Sinds ‘Ice Age’ en ‘Robots’ doet ook Twentieth Century Fox in samenwerking met productiemaatschappij Blue Sky Studios een duit in het zakje. Met ‘Horton’, de verfilming van Dr. Seuss’ klassieke kinderboek, slaan zij meteen een aantal treden op de trap over. Het is een perfect geanimeerde film, met een boeiend verhaal, leuke personages en veel humor. Regisseur Jimmy Hayward heeft zich als animator reeds bewezen, zo werkte hij aan klassiekers als ‘Toy Story’, ‘Monsters, Inc.’ en ‘Finding Nemo’.

Horton is een lief en naïef olifantje, met het hart op de juiste plaats. Hij leert de jonge kinderen van de jungle interessante weetjes over medebewoners, en de kids kijken naar hem op. Maar niet iedereen is gecharmeerd van de gezellige dikhuid. De vervelende bemoeizuchtige kangaroe verbiedt haar zoontje Rudy om met Horton om te gaan, sterker nog, hij mag niet eens met de andere junglebewoners spelen. Hij wordt in de buidel geschoold, zo vertelt ze aan de andere moeders in een grappige woordspeling op het woord ‘homeschooled’. Het gaat eigenlijk allemaal langs Horton heen. Wanneer hij aan het badderen is, hoort hij ineens een stem die wel vanaf een stofje lijkt te komen. Horton komt meteen in actie wanneer hij zich realiseert dat het stemmetje wel eens van een persoon in nood kan zijn en hij zet alles op alles om het stofje van een gruwelijke verdrinkingsdood te redden. Hij zorgt ervoor dat het stofje veilig op een klaverbloempje kan rusten en belooft het stofje en zijn inwoners in veiligheid te brengen. Hoe de overige oerwoudbewoners Horton ook uit mogen lachen, de grijze lobbes heeft wel gelijk. Op het stofje wonen de Who’s, in een unieke en sprookjesachtige wereld. Het stemmetje dat Horton hoorde is afkomstig van de burgemeester van Who-Ville, een excentriek personage dat niet altijd geloofd wordt door de Hogere Raad. De burgemeester heeft 96 dochters en één zoon, Jo-Jo, die hem – tegen de zin van de jonge Who – op zal volgen. Wanneer de burgemeester doorheeft dat zijn wereld in gevaar is, het stofdeeltje is immers niet meer op de plek waar het zich al jaren bevond, probeert hij alle inwoners te waarschuwen, maar hij wordt – net als Horton – niet geloofd.

Enkele scènes zijn zo voortreffelijk, dat het woord ‘adembenemend’ ze misschien nog geen recht doet. Veel aandacht gaat uit naar details in de natuur; alleen al de openingsscène waarin een druppel water van een blad glijdt, in zijn val een stekelige bal raakt, die vervolgens het bos doorrolt en de bloem verplettert, waarop het betreffende stofje rustte is spectaculair. Ook de scène in het klaverveld is prachtig. Het wonderlijke stadje Who-ville is heel bijzonder en fantasierijk weergegeven, met grappige ronde huizen, glijbanen en andere verrassende vondsten. De inwoners, zowel die in Who-ville als die in de jungle van Nool, blijven zeer dicht bij de ideeën van Dr. Seuss. De film weet actie, spanning en humor prima te combineren, je zult niet van je stoel rollen van het lachen, maar er zitten zowel visuele grapjes als woordspelingen in. De apen, die de Wickershams genoemd worden, hebben bijvoorbeeld een komische scène, waarin bananen een grote rol spelen. Ook erg leuk is wat Horton allemaal met zijn oren doet. De opmerkelijke 2d tekenfilm scènes, zoals Horton in Pokémonachtige stijl, voegen weinig toe, maar blijven de kijker toch ook weer bij.

Jim Carrey als Horton is uitstekend gecast en wordt één met zijn personage. De gekke bekken trekkende acteur heeft enige invloed op de mimiek van Horton gehad, maar niet zoveel als de acteurs dat bijvoorbeeld in ‘Shark Tale’ hadden. Een prima keuze. Steve Carell als de burgemeester is ook amusant en kan zich lekker uitleven. Andere stemacteurs zijn Carol Burnett, Will Arnett, Seth Rogen en Isla Fisher, waarbij vooral Arnett opvalt als de boosaardige Vlad.

Een olifant vergeet nooit, dus Horton vergeet zijn belofte niet. En wanneer je ‘Horton’ gezien hebt, zul je deze film ook niet gauw vergeten. ‘Horton’ is een tijdloze film, die ongetwijfeld zeer binnenkort de klassiekerstatus zal behalen.

Monica Meijer