Rosie’s Son-Rosie (2013)

Regie: Marcel Gisler | 105 minuten | drama | Acteurs: Sibylle Brunner, Fabian Krüger, Judith Hofmann, Sebastian Ledesma, Eric Hättenschwiler, Alexis Haupt, Anna-Katharina Müller, Margot Gödrös, Hansrudolf Twerenbold , Bodo Krumwiede, Marietta Jemmi, Marlise Fischer, Catriona Guggenbühl

Wanneer zijn moeder Rosie een beroerte heeft gehad, keert de al jaren in Berlijn wonende schrijver Lorenz terug naar zijn geboortedorpje Altstätten in Oost-Zwitserland. Samen met zijn zus probeert hij een oplossing te vinden voor zijn alleenstaande moeder, die eigenlijk niet meer alleen kan wonen, maar desondanks niets liever wil dan dat. Dat Lorenz druk is met een boektournée – zijn nieuwste roman is net verschenen – en dat zus Sophie worstelt met huwelijksproblemen, is niet echt bevorderlijk voor de situatie. Als Lorenz de kleinzoon van een van Rosie’s kennissen ontmoet, springt er al gauw een vonk over. Maar wanneer blijkt dat er in het verleden tussen Rosie en haar overleden echtgenoot – de vader van Sophie en Lorenz – iets heel anders speelde dan het tweetal altijd heeft gedacht, heeft Lorenz helemaal geen tijd voor verliefdheid en een relatie.

‘Rosie’s Son’ (in andere landen uitgebracht als ‘Rosie’, wat vreemd is, want feitelijk draait het vooral om Lorenz) is een zich loom ontvouwend familiedrama. Met deze autobiografische film brengt regisseur Marcel Gisler een ode aan zijn eigen moeder. De film profiteert volop van het talent van Sibylle Brunner, die als Rosie een schitterend personage neerzet. De alcoholistische, kettingrokende dame is nors, eigenwijs, grappig, ongegeneerd, kritisch naar haar dochter en liefdevol naar haar zoon – een levensecht karakter, dat haar geheimen maar langzaam prijsgeeft. Maar ook Fabian Krüger maakt indruk in de titelrol. Hij maakt van Lorenz een interessante man, die getekend door zijn jeugd, met name dankzij zijn vader die andere verwachtingen van hem had, moeite heeft met het nemen van de juiste beslissingen. Van zijn moeder blijkt hij zelfdestructieve eigenschappen geërfd te hebben, zijn pogingen om zich te verliezen in liefdeloze seksavontuurtjes zijn daarvan het bewijs. 

Ook een vermelding waard is Sebastian Ledesma. Hij speelt de rol van Mario, een jonge, werkeloze DJ, die groot fan is van het werk van de meer ervaren Lorenz. Aanvankelijk vat Lorenz zijn aandacht op als dat van een groupie, maar al gauw blijkt dat Mario meer voor hem voelt. Uit de scène waarin Mario de door rugpijn getergde Lorenz masseert, spreekt zoveel échte liefde en tederheid, dat het bijna onvoorstelbaar is dat dit Ledema’s speelfilmdebuut is. Een naam om in de gaten te houden. Tenslotte speelt ook Judith Hofmann erg sterk als dochter Sophie, die er alles aan wil doen om niet in de voetsporen van haar moeder te treden, maar onbewust toch dezelfde keuzes blijkt te maken.

Naast de naturel acterende cast vergroot het dialect dat in ‘Rosie’s Son’ gesproken wordt, eveneens in sterke mate de authentieke uitstraling. Gisler wisselt de intieme scènes af met opnamen vanuit een rijdende auto door het Zwitserse landschap, als symbool van de twee werelden waarin Lorenz leeft en de innerlijke reis die het gezin, dat al lang geen gezin meer is, doormaakt. ‘Rosie’s Son’ is een klein, oprecht familiedrama dat kracht haalt uit het sterke scenario en de sublieme cast.

Monica Meijer