Running Scared (2006)

Regie: Wayne Kramer | 122 minuten | actie, drama, thriller, misdaad | Acteurs: Paul Walker, Cameron Bright, Vera Farmiga, Chazz Palminteri, Johnny Messner, Michael Cudlitz, Alex Neuberger, Ivana Milicevic, John Noble, David Warshofski, Arthur J. Nascarella, Thomas Rosales jr., Brian Caspe, Morgan Johnson, Maurice Lee

‘Running Scared’ is een keiharde actiefilm, waarbij gezien de hoeveelheid expliciete geweld ongewild het vergelijk zal worden getrokken met Quentin Tarantino. Helaas houdt daarmee ook het vergelijk op. Daar waar Quentin Tarantino nog het schrijven van verhaallijnen en dialogen tot kunst heeft verheven, slaat Wayne Kramer hier de plank behoorlijk mis.

De dialogen beperken zich tot vlakke one-liners, die in elke andere actiefilm terugkomen. Wat betreft de verhaallijnen, heeft Wayne Kramer wel goed naar Quentin Tarantino gekeken, maar niet erg goed zijn huiswerk gedaan. De verhalen lopen mooi naast elkaar en op sommige momenten raken zij elkaar zelfs, maar de manier waarop dit gebeurt is niet altijd even geslaagd. Sommige scènes komen gekunsteld over en daarmee wekt de filmmaker de indruk dat hij even niet meer weet hoe hij de scènes met elkaar moet verbinden, of hoe hij bepaalde personages weer terug moet laten komen.

De personages zijn helaas net zo vlak als de dialogen. De enige karakters, die nog enige diepgang hebben, zijn die van Joey Gazelle (Paul Walker) en zijn echtgenote Teresa Gazelle (Vera Farmiga). De overige personages zijn stereotype. Wat betreft de bad guys zou men nog kunnen opmerken dat Wayne Kramer gekeken heeft naar ‘Snatch’ en ‘Lock Stock and Two Smoking Barrels’ van Guy Ritchie. De lichaamshoudingen en het type bad guys komen erg overeen, maar ook hier geldt, kijken alleen is niet genoeg.

Het beeld dat de kijk voorgeschoteld krijgt vanuit diverse camerastandpunten, in slowmotion en met flashbacks is afwisselend en flitsend. Daarbij komt nog dat de filmmaker op originele wijze met licht en kleur omgaat.

‘Running Scared’ heeft echter wel genoeg in zich om boven de gemiddelde film uit te stijgen, maar om eerdergenoemde redenen gebeurt dit nu niet. Wat overblijft is een goede actiefilm, die je als je een gevoelige maag hebt, niet direct na het eten moet gaan kijken. Het verhaal weet tot het eind toe te boeien en de aandacht van de kijker vast te houden. Er is geen reden om voor deze film bang weg te lopen.

Lodi Meijer