Sun Children – Khorshid (2020)

Recensie Sun Children CinemagazineRegie: Majid Majidi | 99 minuten | drama | Acteurs: Ali Nassirian, Javad Ezati, Tannaz Tabatabaei, Roohollah Zamani, Mohammad Mahdi Mousavifar, Shamila Shirzad, Abolfazl Shirzad, Mani Ghafouri, Safar Mohammadi, Ali Ghabeshi, Babak Lotfi Khajepasha, Keyvan Beygi, Mohammadreza Vakili

Het Iraanse ‘Sun Children’ gaat over de 12-jarige Ali (Roohollah Zamani). Doordat zijn vader in de gevangenis zit en zijn moeder is opgenomen in een verpleeginrichting, staat hij er bijna helemaal alleen voor. Samen met zijn vrienden gaat Ali elke dag de straat op om aan geld te komen. Wanneer Ali op een dag het geheim van een verborgen schat onder de grond krijgt toevertrouwd, schakelt hij zijn makkers in en gaan ze op zoek. Er is alleen één probleem: om in de buurt van de schat te komen moeten de vrienden zich eerst inschrijven bij de zonneschool, een liefdadigheidsorganisatie die lesgeeft aan kansarme kinderen.

Regisseur Majid Majidi (‘Children of Heaven’, 1997, en ‘The Song of Sparrows’ 2008) levert ondanks de zware thema’s – armoede, kinderarbeid, isolement – een gemoedelijke, comfortabele en bovenal luchthartige film af. ‘Sun Children’ had zich gemakkelijk tot een zwaar drama kunnen ontpoppen, maar in plaats daarvan valt zijn film beter als een licht verteerbare avonturenfilm te typeren. Het is een film met een speels karakter. Te midden van alle ellende is er altijd plaats voor humor en luchtigheid.

Zoals een ieder al kan raden, gaat de kern van ‘Sun Children’ niet over de raadselachtige schat. De film gaat in werkelijkheid veel meer over de vriendschap tussen de kinderen en de lessen die zij trekken uit hun nieuwe leeromgeving. De lessen van de straat gelden niet op de zonneschool. Hier worden zij geconfronteerd met hele andere facetten van het leven, en bouwen zij banden op met het schoolpersoneel, in het bijzonder de adjunct-directeur Rafie (Javad Ezati).

Het feit dat het vinden van de schat bijna secundair is aan de schoolse beslommeringen van Ali en zijn kornuiten had gemakkelijk goedkoop of misplaatst kunnen voelen. Dit is echter niet het geval. ‘Sun Children’ is op bepaalde vlakken voorspelbaar, soms zelfs een tikkeltje melodramatisch, maar nooit vals in zijn beloften. De film houdt de kijker een spiegel voor door te tonen hoe zwaar het straatleven kan zijn, in het bijzonder voor kinderen, en doet dit altijd oprecht. Dat de film tezelfdertijd een optimistisch en beweeglijk karakter behoudt is vrij ongewoon. Niet alles werkt aan ‘Sun Children, maar dankzij de buitenissige insteek weet de film dikwijls te imponeren. Dat oogst bewondering.

Len Karstens

Waardering: 3

Bioscooprelease: 27 januari 2022