A Tale of Three Sisters – Kiz Kardesler (2019)

Recensie A Tale of Three Sisters CinemagazineRegie: Emin Alper | 108 minuten | drama | Acteurs: Cemre Ebuzziya, Ece Yüksel, Helin Kandemir, Müfit Kayacan, Kayhan Açikgöz, Kubilay Tunçer, Basak Kivilcim Ertanoglu, Hilmi Özçelik

Een klein dorpje in de bergen van Anatolië (Turkije) vormt het decor voor het magnifiek uitziende ‘A Tale of Three Sisters’. Je kunt het je levendig voorstellen dat als je hier woont als ambitieuze jonge vrouw, je er doodongelukkig bent: er is weinig tot geen toekomstperspectief, de winters zijn er meedogenloos, maar oh, wat een plaatje is het vanuit je veilige (bioscoop)stoel.

Drie zussen zien elkaar terug in het bescheiden huis van hun vader, Şevket. Moeder is inmiddels overleden en de zussen zijn na haar dood weggestuurd om te werken als beslemes (tegelijkertijd pleegdochter in een rijk gezin als hulp in de huishouding of nanny). Reyhan, de oudste van het stel, is weggestuurd door het gezin van arts Necati, toen ze zwanger werd. Bij thuiskomst is ze door haar vader uitgehuwelijkt aan de lokale, zichzelf graag belachelijk makende, herder Veysel. Het is uiteraard een ongelukkig huwelijk, maar de sympathieke Reyhan is verliefd op haar schattige babyzoontje en heeft grootste plannen voor hem. Die plannen worden door haar vader weggewuifd.


De film start als jongste zus Havva terugkeert naar het dorpje. Ze is teruggestuurd omdat het kindje waarvoor ze moest zorgen overleden is. Niet lang daarna voegt Nurhan zich weer bij haar gezin. Zij volgde Reyhan op bij het gezin Necati, maar ze was te agressief tegen de kinderen en dus is er voor haar geen plek meer in haar pleeggezin. De zussen en vader moeten zich nu in hun nieuwe situatie zien te schikken. Er wordt een hoop geruzied in ‘A Tale of Three Sisters’, want het zijn allemaal koppige karakters, vooral vader en de twee oudste dochters, hoewel Havva haar stem ook laat gelden in een scène over het wassen van lakens. Zij wil ze nú wassen omdat ze zwart zijn, Reyhan geeft aan dat het nog geen twee maanden geleden is dat ze gewassen zijn, dus geen sprake van dat deze zware taak – met de hand uiteraard- gebeurt.

‘A Tale of Three Sisters’ is eigenlijk het omgekeerde van de geijkte coming-of-age-films waarin jongeren dromen van een kans om het oude, vertrouwde (en onbevredigende) achter zich te laten en waar vervolgens de hele prent naartoe gewerkt wordt. In deze film van de Turkse filmmaker Emin Alper hebben de jonge vrouwen hun kans al gehad én verknald. Ze zitten opnieuw vast in een door mannen gedomineerde wereld waarin zij zelf uitsluitend geschikt worden geacht voor huishoudelijke taken en het verzorgen van de maaltijden.


De tijd waarin de film zich afspeelt is niet direct duidelijk, er zijn geen elektrische apparaten en er rijden slechts enkele auto’s. De af en toe opduikende koppeltje duikelende vrouw geeft de film een magisch realistisch tintje, maar de betekenis van haar observerende karakter wordt niet echt duidelijk. ‘A Tale of Three Sisters’ biedt prachtige panorama’s van het Turkse landschap, naturelle en beklijvende acteerprestaties van de gehele cast, maar op het verhalend niveau blijft de film wat steken. En na de voorspelbare dramatische gebeurtenis in het laatste stuk gaat de film tenslotte als een nachtkaars uit.

Monica Meijer

Waardering: 3

Bioscooprelease: 7 november 2019