Ace Ventura: When Nature Calls – Ace Ventura 2 (1995)

Regie: Steve Oedekerk | 90 minuten | komedie, avontuur | Acteurs: Jim Carrey, Ian McNeice, Simon Callow, Maynard Eziashi, Bob Gunton, Sophie Okonedo, Tommy Davidson, Adewale Akinnuoye-Agbaje, Danny D. Daniels, Sam Motoana Phillips, Damon Standifer, Andrew Steel, Bruce Spence, Tom Grunke, Arsenio ‘Sonny’ Trinidad, Kristin Norton, Michael Reid MacKay, Kayla Allen, Ken Kirzinger, Dev Kennedy, Patti Tippo, Sabrinah Christie, Warren Sroka, Stacie Kellie, Patrick Michael Strange, Leif Tilden, Gene Williams     

Matig vervolg op het succesvolle ‘Ace Ventura: Pet Detective’ van een jaar eerder. Hoewel de oorspronkelijke film geen groot succes was, zeker niet bij de professionele recensenten, werd na Carreys grote doorbraak in hetzelfde jaar met ‘The Mask’ mogelijkheden gezien in het personage van de sympathieke dierendetective. Hoewel dat zeker niet verkeerd bekeken was, werd er snel een nieuw verhaaltje in elkaar geflanst, dat te mager is om Carreys grappen en grollen aan op de hangen. Hoofdrolspeler Jim Carrey kreeg naar verluidt 5 miljoen dollar om in dit vervolg te spelen. Regisseur Tom Shadyac werd terzijde geschoven (al zou deze later nog wel ‘Liar, Liar’ (1997) en ‘Bruce Almighty’ (2003) met Carrey maken) en vervangen door Tom DeChercio. Die pakte aan het begin van de opnamen zijn biezen en werd op zijn beurt weer vervangen door Steve Oedekerk. Niet de beste keuze, aangezien Oedekerk de schrijver was van het scenario en dit zijn tweede film was na zijn debuut met een semi-amateurfilm acht jaar (!) eerder. Waar Shadyac al moeite had om Carrey in toom te houden, laat Oedekerk veel te veel de teugels vieren. Het zal ook niet geholpen hebben dat hij als schrijver moeite zal hebben gehad om in zijn niet-leuke materiaal te snijden.

Carrey blijft een meester in de fysieke komedie en heeft sterke imitaties in huis (zijn fantastische Clint Eastwood blijft dit keer in de tas achter, maar hij doet hier wel William Shatner en Jack Nicholson geweldig goed na. Toch is Carrey soms ook totaal niet grappig door een verkeerde timing, of wekken zijn capriolen slechts een glimlach op, omdat de scène veel te lang wordt uitgemolken. Dat is jammer, want zijn aanzienlijke talent wordt zo maar ten dele benut. Een paar van de sterkste grappen zijn zelfs regelrecht gekopieerd van het eerste deel: het vlekkeloos “terugspoelen” van een handeling is daar het meest in het oog springende voorbeeld van. De pakkende one-liners van ‘Pet Detective’ gaan in de recycling, zonder iets nieuws aan het repertoire toe te voegen. Wellicht ook één van de redenen dat deze film een stuk minder fans heeft dan het origineel. Zoals gezegd heeft Oedekerk geen sterk scenario neergepend: na een aardige opening die ‘Cliffhanger’ (1993) persifleert – maar wie kent die film nu nog? – en vervolgens ‘Rambo III’ op de hak neemt (wat veel beter werd gedaan in ‘Hot Shots! Part Deux’), keert Ace terug in zijn oude beroep om een heilige witte vleermuis op te sporten. Bijgestaan door een stuntelige Brit (Ian McNeice) gaat hij op onderzoek uit. Geen stereotiep over donker Afrika wordt hierbij geschuwd, wat bij vlagen irritatie opwekt, omdat de makers regelmatig nalaten om daar juist een grap van te maken. Zo lijkt het soms dat het serieus gemeend is en het beeld van primitieve koppensnellers dat de film soms oproept is echt achterhaald.

Iedereen die met meer dan een half oog naar de film kijkt, heeft al snel door hoe de vork in de steel zit en wie er achter de ontvoering van de witte vleermuis zit. De twee meest voor de hand liggende verdachten zijn Simon Callow als de consul Vincent Cadby en Bob Gunton als safaripark-eigenaar Burton Quinn. Beiden krijgen te weinig te doen en slaapwandelen zich door de scènes heen. Waarschijnlijk hebben ze zo van een betaalde vakantie genoten.  Met nog geen anderhalf uur speelduur, heeft het geblunder van Ace Ventura eigenlijk al te lang geduurd. Ook was er midden jaren negentig een computerspel en een kortlopende animatieserie in omloop. Wijselijk werd er geen groen licht gegeven voor een volgend filmdeel… tot 2009, toen ‘Ace Ventura: Pet Detective Jr.’ op de dvd-markt werd gebracht. Uiteraard zonder Carrey, want die had na ‘Ace Ventura: When Nature Calls’ zijn buik vol van sequels.

Hans Geurts

Waardering: 2

Bioscooprelease: 22 februari 1996