Blood and Wine (1996)

Regie: Bob Rafelson | 96 minuten | drama, thriller, misdaad | Acteurs: Jack Nicholson, Stephen Dorff, Jennifer Lopez, Judy Davis, Michael Caine, Harold Perrineau, Robyn Peterson, Mike Starr, John Seitz, Marc Macaulay, Dan Daily, Marta Velasco, Tom Christopher, Mario Ernesto Sánchez, John Hackett

Met ‘Blood and Wine’ (1996) is de vijfde samenwerking tussen regisseur Bob Rafelson en acteur Jack Nicholson een feit, waarbij we de film ‘Head’ even buiten beschouwing laten. Het script van ‘Head’ (1968) is geschreven door Jack Nicholson, maar hij speelde geen rol in de verfilming van Bob Rafelson. Na ‘Five Easy Pieces’ (1970) en ‘The King of Marvin Gardens’ (1972) is ‘Blood and Wine’ het slotdeel van een, zoals Rafelson zelf aangeeft, “informele trilogie”.

Rafelson heeft een script in handen waarin elementen zijn verwerkt voor een moderne film noir. ‘Blood and Wine’ is dan ook niet zo maar een gangsterfilm. De perfecte misdaad, een diamantenroof, is gepland door Alex Gates (Jack Nicholson), een wijnhandelaar met financiële problemen die hem blijven achtervolgen. Het geven van te dure kado’s aan zijn maîtresses is hiervan de grootste oorzaak. Zijn laatste aanwinst is Gabriela (Jennifer Lopez), die het notab ene ook nog aanlegt met zijn stiefzoon Jason (Stephen Dorff). Alex schakelt bij de uitvoering van zijn plan de hulp in van Victor Spansky (Michael Caine), een terminaal zieke kluizenkraker, die bang is om in armoede te sterven. Ondanks hun uitzichtloze situaties zien zij met dit plan een uitweg om in één klap al hun zorgen te laten verdwijnen. Alles lijkt volgens plan te verlopen totdat de echtgenote van Alex Suzanne (Judy Davis) en Jason erbij betrokken raken. Wat dan volgt is een kat- en muisspel waarin niemand meer te vertrouwen is.

Ondanks dat Rafelson de beschikking heeft over een gerenommeerde cast is ‘Blood and Wine’ een saaie film geworden. De personages zijn niet voldoende uitgewerkt waardoor de kijker geen binding heeft met de karakters. Ook ontbreekt de achtergrondinformatie over het ontstaan van de onderlinge (vaak gespannen) verhoudingen. Jammer genoeg heeft dit ook zijn weerslag op het acteren. Zo komt bijvoorbeeld Jack Nicholson ongeïnspireerd over. Hij krijgt niet de kans om de sterk wisselende, emotionele stemmingen van Alex nader in te vullen. Ook wordt Michael Caine beperkt in zijn acteren. Zijn rol leent zich uitstekend voor meer dialogen en diepgang. Nu is hij vooral hoestend in beeld. De nog onervaren Jennifer Lopez en Stephen Dorff doen wel hun best, maar als femme fatale slaagt Lopez niet en Dorff kan niet meer halen uit zijn uitermate vlakke karakter Jason.

Niet alleen schiet de film op het acteervlak tekort, maar ook het verhaal zelf laat ruimte voor commentaar. Zo komt de driehoeksverhouding tussen Alex, Jason en Gabriela nogal gekunsteld over. En mist de film de voor een film noir noodzakelijke spanning. Slechts bij één scène met Victor wanneer hij tussen het plafond en de vloer in de kruipruimte zit, bekruipt bij de kijker het gevoel of het allemaal wel goed zal gaan. Ook op dit vlak dus een gemiste kans.

‘Blood and Wine’ is net als een wijn waarvan het etiket veel goeds beloofd, maar waarbij na het drinken de smaak toch tegenvalt.

Lodi Meijer