Britt-Marie was hier – Britt-Marie var här (2019)

Recensie Britt-Marie was hier CinemagazineRegie: Tuva Novotny | 94 minuten | komedie, drama | Acteurs: Pernilla August, Vera Vitali, Peter Haber, Malin Levanon, Mahmut Suvakci, Anders Mossling, Olle Sarri, Lancelot Ncube, Cecilia Milocco, Stella Oyoko Bengtsson, Hans Brorson, Sigrid Högberg, Johanna Westfelt, Elliot Alabi Andersson, Wilhelm Siverbo, Princess Wesseh, Nils Magnusson, Kevin Wesseh, Nils Magnusson, Ella Juliusson Sturk, Dion Llaphashtica, Abdouile Sise

De in 1981 geboren Zweedse schrijver Fredrik Backman timmert stevig aan de weg met boeken die over de hele wereld gretig aftrek vinden. Zijn bekendste boek is ‘Een man die Ove heet’ (2012), over een chagrijnige man van middelbare leeftijd, die leeft volgens zichzelf opgelegde regeltjes. De verfilming van deze bestseller leverde hem uiteraard nog meer bekendheid op. Hoofdpersoon in Backmans roman ‘Britt-Marie was hier’ (2015) lijkt in veel opzichten op de nukkige Ove, omdat zij haar leven ook leidt aan de hand van lijstjes en strak omlijnde kaders. En ook Britt-Marie komt er gaandeweg het verhaal achter dat je nooit te oud bent om je leven aan te passen.

Britt-Marie is 63 jaar. Ze is al veertig jaar getrouwd met Kent en is als huisvrouw zijn steun en toeverlaat. Het stel is altijd kinderloos gebleven. Ongelukkig is ze niet. Britt-Marie lijkt in haar element te zijn als ze kan poetsen, wassen en ervoor zorgen dat het eten stipt om zes uur op tafel staat. Maar dan gebeurt er iets dat haar kijk op de afgelopen decennia verandert. Wanneer Kent een hartaanval krijgt, haast ze zich naar het ziekenhuis, maar er zit al iemand aan zijn bed… een veel jongere vrouw, met wie Kent een affaire blijkt te hebben.

Zonder een en ander uit te praten, besluit Britt-Marie haar leven om te gooien. De eerste stap is naar het arbeidsbureau, maar de medewerker daar geeft aan dat baantjes voor vrouwen van haar leeftijd (en mannen ook, overigens) niet voor het oprapen liggen, zeker gezien haar gebrek aan werkervaring. Er is één vacature: die van beheerder van het jeugdcentrum in Borg. O ja, diegene moet ook het lokale jeugdvoetbalteam coachen. Hoewel Britt-Maries kennis van voetbal slechts reikt tot het noemen van het favoriete team van haar man, neemt ze deze kans met beide handen aan.

‘Britt-Marie was hier’ is een typische vis-uit-het-water-vertelling. De ontwikkelingen zijn derhalve makkelijk te voorspellen. Aanvankelijke weerstand, langzame toenadering, beren op de weg en natuurlijk komt Kent Britt-Marie vertellen dat alles thuis in de soep loopt zonder haar. Het leukst is dit drama in de scènes met de kinderen, omdat deze de broodnodige energie aan de film geven. Heel diep gaan de karakterschetsen verder niet; het enige meisje dat we enigszins leren kennen is Vega, maar veel verder dan dat ze praktisch voetbal ádemt, gaat het niet. Ook de hoofdpersoon zelf blijft overigens op de oppervlakte. Enkele flashbacks tonen een jeugdtrauma en het wordt gesuggereerd dat Britt-Marie daarom zo is zoals ze is, maar vóelen doen we dat niet. Dat alles maakt van ‘Britt-Marie was hier’ geen slechte film, maar ook niet direct een aanrader.

Monica Meijer

Waardering: 3

Bioscooprelease: 11 juli 2019