Dishonored (1931)

Regie: Jozef Von Sternberg | 91 minuten | drama, oorlog | Acteurs: Marlene Dietrich, Victor McLaglen, Gustav von Seyffertitz, Warner Oland, Lew Cody, Barry Norton

Oorlog is misschien een gruwelijk verschijnsel, maar dat ligt niet aan de bloederige handelingen op het slagveld. De echte misdaden worden gepleegd door spionnen die heimelijk vertrouwelijke informatie doorspelen aan de vijand en zo een eerlijk en eervol spel bevuilen.

Dat is althans de opvatting van een legerofficier in ‘Dishonored’. In zijn beleving is een spion nog een graadje erger dan een prostituee. Niet geheel toevallig speelt Marlene Dietrich in deze productie uit 1931 de rol van een vrouw die beide beroepen uitoefent. Als straatmeisje in Wenen wordt zij om onduidelijke redenen gerekruteerd door het hoofd van de Oostenrijkse inlichtingendienst. Al snel wordt ze een van de beste spionnen van het land, bekend onder de codenaam X-27.

‘Dishonored’ is de derde film waaraan Jozef von Sternberg en Marlene Dietrich samen werkten. De regisseur liet de Duitse actrice in 1930 kennismaken met het witte doek in ‘Der Blaue Engel’. In datzelfde jaar nam hij haar mee naar Hollywood waar ze ‘Morocco’ opnamen. In totaal zouden de twee samen zeven films maken waarna hun wegen scheidden.

‘Dishonored’ is met een tamelijk ridicuul plot zeker niet hun meest geslaagde collaboratie. Voor geen van de sleutelmomenten in de film wordt een gedegen verklaring gegeven. Waarom had het hoofd van de inlichtingendienst Marie op het oog als zijn nieuwe meesterspionne? En op welk moment wordt zij verliefd op de Russische legerofficier? Op deze essentiële vragen hebben de schrijvers geen antwoorden.

Desondanks kan de film niet als mislukt afgedaan worden. Het acteerwerk van Dietrich is prima en de fotografie, belichting en decors zijn bijzonder. Tel daar de gespannen seksuele sfeer bij op en deze productie is best de moeite waard. En wie de film uitzit, wordt getrakteerd op een prachtige slotscène.

In ‘Dishonored’ geven Von Sternberg en Dietrich een knap staaltje van hun kwaliteiten. De eerste laat zien prachtige beelden op het doek te kunnen toveren en de tweede bewijst een capabele actrice en vooral een fascinerende persoonlijkheid te zijn. Maar een goede film heeft gewoonlijk nog een derde ingrediënt: een fatsoenlijk plot. En dat ontbreekt in ‘Dishonored’.

Jeroen Savelkouls