Endless (2020)

Recensie Endless CinemagazineRegie: Scott Speer | 95 minuten | drama, fantasie | Acteurs: Alexandra Shipp, Nicholas Hamilton, DeRon Horton, Ian Tracey, Catherine Lough Haggquist, Eddie Ramos, Zoë Belkin, Famke Janssen, Patrick Gilmore, Barbara Meier, Aaron Pearl, Dennis Cound, Spencer Bach, Melanie Walden, Vince Walzak, Andrew Habib Bloomfield, BJ Harrison, Denise Wolfe, Alexa Barajas, Bradley James, Kalani Laimana

‘Endless’ voelt als de verfilming van een populaire Young Adult-roman, maar hé, er worden blijkbaar ook nog originele scenario’s in dit genre verfilmd. Hoewel, origineel… Wie de synopsis leest en een beetje op de hoogte is van films die in de jaren negentig uitkwamen, zal al snel denken aan ‘Ghost’, het drama dat mede door de sterke vertolkingen van Demi Moore en Patrick Swayze én de sensuele scène bij de pottenbakkersschijf een iconische status heeft. ‘Endless’ richt zich echter niet op twintigers of ouder, maar is specifiek voor tieners bedoeld. En van die doelgroep heeft vast een groot deel ‘Ghost’ nog niet gezien.

Riley (Alexandra Shipp) en Chris (Nicholas Hamilton) zijn een jaar of negentien en tot over hun oren verliefd op elkaar. Ze zijn tegenpolen, dat wel. Riley komt uit een rijk gezin, is bijna de beste van haar klas en gaat rechten studeren op het prestigieuze Georgetown. Ze liep de afgelopen zomer stage bij de District Attorney, maar haar relatie met Chris, die met zijn moeder (wacht, is dat Famke Janssen?) in een veel eenvoudigere woning woont, is het hoogtepunt van het jaar, zo laat ze ons in een voice-over aan het begin van de film weten. Naast haar talent voor studeren, is Riley ook creatief. Ze tekent graag en maakt haar eigen graphic novels.

Rileys ouders staan afkeurend tegenover haar relatie met Chris, maar waarom is niet duidelijk. Na een feestje is Chris te dronken om Riley achterop zijn motor thuis te brengen, dus leent Riley de auto van een gezamenlijke vriend. Haar alcoholconsumptie was al twee uren geleden en ze heeft maar twee shotjes gehad. Het ongeluk zal voor niemand een verrassing zijn. Verbazingwekkender is de reactie van Rileys ouders als Riley in het ziekenhuis wakker wordt. Uiteraard zijn ze blij dat hun dochter er relatief ongedeerd vanaf is gekomen, maar de dood van haar vriendje hadden ze wel met wat meer empathie mogen brengen.

Ondertussen blijkt Chris nog in enige vorm aanwezig op aarde. De kijker ziet hem als gewoon mens, maar een andere dode (gespeeld door de uiterst charmante DeRon Horton) vertelt Chris van de hoed en de rand. Zo heeft hij de mogelijkheid om van de ene naar de andere plek te reizen door daar enkel maar aan te denken, maar contact met de levenden is niet mogelijk. En toch heeft Chris het idee dat Riley zijn aanwezigheid opmerkt…

Veel verrassingen biedt ‘Endless’ niet. Wat eigenlijk nog het meest opmerkelijke is, is de kille, zakelijke houding van Rileys ouders (die zich vooral drukmaken om het politieonderzoek naar het ongeluk en wat dat voor hun dochters toekomst betekent) én van haar beste vriendin. Rileys rouwperiode heeft blijkbaar al snel lang genoeg geduurd en vriendinlief geeft zelfs aan dat als Riley geen officiële hulp bij haar psychische problemen inroept, dat ze dan niet met haar om wil gaan. Okay, fijn, zo’n vriendin! Wel mooi in beeld gebracht zijn Chris’ verschijningen, waarbij het soms lijkt alsof ie achter glas staat of dat de zon extra haar best doet op de stofdeeltjes. En ach, Riley en Chris zijn leuk om te zien, de chemie moet je er zelf bij denken. Dat is jammer, want de emotionele impact die het verhaal had kunnen hebben als je die verliefdheid geloofde ontbreekt nu volledig. Er is gewoonweg niet genoeg tijd geïnvesteerd in de achtergronden van de personages. Is dat iets waar de jeugdige doelgroep om geeft? Heel waarschijnlijk niet.

Monica Meijer

Waardering: 2.5

Bioscooprelease: 24 september 2020