High Life (2018)

Recensie High Life CinemagazineRegie: Claire Denis | 110 minuten | avontuur, drama | Acteurs: Robert Pattinson, Juliette Binoche, André Benjamin, Mia Goth, Lars Eidinger, Agata Buzek, Claire Tran, Ewan Mitchell, Gloria Obianyo, Scarlett Lindsey, Jessie Rosse, Victor Banerjee, Juliette Picollot, John Kimani Njeri, Mikolaj Gruss

Een ruimteschip zweeft geruisloos door het heelal. Aan boord een jonge man en een peutermeisje. Het ruimteschip is zelfvoorzienend: een kunstmatig stuk natuur aan boord zorgt voor vers voedsel. De watervoorraad lijkt oneindig, het leven aan boord kan zo nog jaren doorgaan. Maar wie is die man, wie is dat meisje en wat doen zij op dat schip?

Intrigerende vragen, die we hier niet gaan beantwoorden. Na 25 minuten in ‘High Life’ wordt het duidelijk wat er aan de hand is. Ook begrijpen we dan dat er vroeger meer mensen aan boord waren. In een lange flashback bekijken we wat er aan boord is gebeurd en waar die andere passagiers zijn gebleven. Daarna verspringt de tijd zo’n 15 jaar, en zien we dat onze astronaut en het (inmiddels) pubermeisje voor lastige dilemma’s staan.

Sciencefictiondrama ‘High Life’ van veteraan Claire Denis kent twee gezichten. Aan de ene kant behandelt de film een thema dat we vaker zijn tegengekomen, zoals in klassieker ‘Lord of the Flies’ en in het onvolprezen ‘Suske en Wiske – Het mini-mierennest’. Het gaat om de dynamiek van een groep mensen die plotseling op elkaar zijn aangewezen. Waarbij meestal het verstand snel overboord gaat en een dierlijk overlevingsinstinct het overneemt.

Daarnaast is de film een soort filosofisch ruimte-essay, waarbij we langs allerlei grote en minder grote issues scheren. Zoals het een essay betaamt leidt dit niet tot een conclusie maar pikken we onderweg wel allerlei boeiende gedachtekruimels op. Poëtische beelden en sfeervolle muziek (Stuart Staples) maken de boel af.

Het zou mooi geweest zijn als die twee elementen moeiteloos in elkaar zouden overvloeien of wanneer de een soepel zou integreren in de ander. Dat is helaas niet het geval. Juist wanneer we in een heerlijk poëtische flow zitten, krijgen we een geweldsuitbarsting voor de kiezen of een brute poging tot verkrachting. En net wanneer die confrontaties ons adrenalinepeil omhoog zwiepen, vallen we weer terug in poëtische mijmeringen.

Dat maakt ‘High Life’ nog geen beroerde film, maar wel eentje die enigszins uit balans is. Er wordt prima in geacteerd (Pattinson, Binoche), er zijn wat bizarre erotische scènes en de beelden zijn fraai en sfeervol. Maar een film die de werelden van ‘Solaris’ en ‘Lord of the Flies’ bij elkaar wil brengen, mikt misschien net iets te hoog.

Henny Wouters

Waardering: 3

Bioscooprelease: 14 maart 2019
DVD-release: 14 mei 2019