Jim Button en de stad van de draken – Jim Knopf und Lukas der Lokomotivführer (2018)

Recensie Jim Button en de stad van de draken Cinemagazine Regie: Dennis Gansel | 100 minuten | avontuur, familie | Acteurs: Henning Baum, Solomon Gordon, Annette Frier, Uwe Ochsenknecht, Christoph Maria Herbst, Milan Peschel, Rick Kavanian, Eden Gough, Leighanne Esperanzate, Leighanne Esperanzate, Kao Chenmin, Ozzie Yue, Volker Michalowski, Alex Liang, Hon Ping Tang, Yu Fang, Darryl Quon

De naam Michael Ende zal misschien niet bij iedereen een belletje doen rinkelen, maar ‘The Neverending Story’ des te meer. Deze epische fantasyvertelling die deze Duitse schrijver in 1979 publiceerde werd zeer succesvol en een verfilming bleef niet lang uit. Wolfgang Petersen tekende voor de regie van wat destijds de duurste Duitse film ooit werd, sterker nog: de duurste film ter wereld, buiten de Verenigde Staten en de Sovjet Unie! Bijna twintig jaar eerder debuteerde Michael Ende met ‘Jim Knopf und Lukas das Lokomotivführer’ (1960). Hij won hiermee diverse kinderliteratuurprijzen, waaronder een nominatie voor de prestigieuze Hans Christian Andersen Award. Het boek werd in diverse landen vertaald en ook de film- en televisiewereld dook gretig op dit fantasierijke verhaal. Er zijn talloze adaptaties van het boek, waarbij vooral die van de Augsburger Puppenkiste in vele (Duitse) harten voortleeft. Omdat het tijd werd dat een nieuwe generatie kennismaakte met Jim Knopf en Lukas de machinist, werd in 2018 een live action film uitgebracht. In Nederland verschijnt deze in nagesynchroniseerde vorm onder de titel ‘Jim Button en de stad van de draken’.

Met een budget van 25 miljoen euro breekt ‘Jim Button en de stad van de draken’ wederom het record van grootste Duitse produktie… tot de inflatie dit weer inhaalt natuurlijk. Dat budget betaalt zich beslist uit: deze op kinderen gerichte fantasy/avonturenfilm ziet er uit om door een ringetje te halen. De CGI-effecten zijn groots en overtuigend, de werelden die gecreëerd zijn adembenemend en de aankleding en kostuums zijn erg gedetailleerd. Kinderen zullen hun ogen uitkijken bij deze film.

Jammer genoeg ontbreekt het deze kinderfilm wél aan de factoren spanning en logica. Het verhaal weet nauwelijks te boeien en heeft een groot ‘en toen, en toen’-gehalte. Problemen worden met gemak opgelost, waarbij de duim van de schrijver groter blijkt dan de betrokkenheid van de kijker. Zitten Jim en Lukas ergens vast? Dan dient zich als snel een oplossing aan, zonder acht te slaan op de aanwezige middelen. Dat continue ‘level up’ gaat op een gegeven moment wel irriteren. Het helpt ook niet dat de meeste acteurs nogal houterig overkomen. Er is geen enkele chemie tussen de twee hoofdrolspelers. Dat is problematisch, want Henning Baum, die hier wel een reïncarnatie van Bud Spencer lijkt, en Solomon Gordon, moeten een groot deel van de film samen dragen. De keuzes die daardoor gemaakt worden, voelen onecht.

Wat rest is een visueel overdonderend spektakel, dat moeite heeft de aandacht van de kijker vast te houden. Omdat de humor vooral op hele jonge kinderen gericht is en de film nauwelijks verrast, zullen maar weinig kijkers hier warme gevoelens aan overhouden. Erg jammer.

Monica Meijer

Waardering: 2

Bioscooprelease: 28 augustus 2019