Lifted (2006)

Regie: Gary Rydstrom | 5 minuten | animatie, korte film

‘Lifted’, de korte film die Pixars veel geprezen geanimeerde langspeelfilm ‘Ratatouille’ begeleidde, is – en het wordt zo langzamerhand vervelend om het te vermelden – prachtig geanimeerd, maar is ook qua humor en concept erg effectief en combineert enkele aantrekkelijke elementen met elkaar, die samenkomen in een mooi geheel. Het is een zeer sfeervolle en grappige korte film van de beroemde animatiestudio geworden, die niet veel onder doet voor sterke filmpjes als ‘Knick Knack’, ‘For the Birds’, en ‘One Man Band’.

De film speelt erg doeltreffend met de verwachtingen van de kijker, door deze in een meeslepende filmische roes onder te dompelen alvorens de humor in het verhaaltje te introduceren. En wanneer de humor eenmaal aanwezig is, houdt deze ook praktisch de rest van de film aan, op erg simpele, maar doeltreffende wijze. De film begint als een science fiction film, bij een huisje op het platteland met een grote boom in de voortuin. Een jongen ligt rustig te slapen in de bovenkamer, maar dan wordt het onheilspellend. De wind steekt op, en de schommel op de veranda begint te wiegen. Er verschijnt een blauw licht boven het huis, dat door het slaapkamerraam van de jongen schijnt. Al gauw wordt de jongen van zijn bed gelicht en zweeft hij langzaam richting zijn raam. Het is een hypnotische sfeer en het heeft er alle schijn van dat de jongen, zonder dat iemand er erg in heeft, zijn raam uit zal zweven om mee genomen te worden in een UFO.

Maar dan… mist hij het raam en stoot hij zijn hoofd tegen de muur. Nog een poging… en “pok!”, weer een botsing. Dan wordt er overgeschakeld naar de persoon die hiervoor verantwoordelijk is: een buitenaardse student ontvoeringen die in zijn ruimteschip examen doet, en hier jammerlijk in faalt. Hij zit aan een gigantisch schakelbord met honderden identieke knopjes, zoals de panelen van een muziekproducer of -mixer. Even verderop zit een grote, mollige alien die is opgebouwd uit een soort gelatine-achtig materiaal. Hij heeft een clipboard en een pennetje in zijn handen en maakt na iedere handeling van zijn student een aantekening. Vooral zijn emotieloze, statische uitdrukking is geweldig. Wanneer het studentje, dat een soort emmer op zijn hoofd heeft, weer eens een fout maakt en angstig naar zijn leraar kijkt, staart deze hem vermoeid aan en knippert slechts eenmaal met zijn ogen. Hilarisch in zijn droogheid. Dit figuur doet erg denken aan enkele personages uit ‘Monsters, Inc.’, waaronder Roz, het vrouwelijke administratiehoofd dat zich op een identieke manier gedroeg.

Het is een simpele grap – de ontvoering die maar niet lukt, waardoor de jongen tegen de muren in zijn huis wordt aangesmeten – maar hij wordt optimaal benut en perfect uitgewerkt. Wanneer hij eens niet zijn hoofd stoot, komt hij met zijn kont in de raamopening vast te zitten, wat weer voor een nieuwe serie komische momenten zorgt. Dit alles gecombineerd met de droge momenten in het ruimteschip, en de mooie animatie van de slapende jongen in zijn kamer, maakt van ‘Lifted’ zowel een uniek filmisch, als een bijzonder grappig filmpje.

Bart Rietvink