Marvin ou la belle éducation (2017)

Recensie Marvin ou la belle éducation CinemagazineRegie: Anne Fontaine | 115 minuten | drama | Acteurs: Finnegan Oldfield, Grégory Gadebois, Vincent Macaigne, Catherine Salée, Jules Porier, Catherine Mouchet, Charles Berling, Isabelle Huppert, Sharif Andoura, India Hair, Luna Lou, Yannick Morzelle, Lorenzo Lefèbvre, Cécile Rebboah, Oscar Pessans, Lucas Mercier, Roman Kané, Timéo Bolland, Richard Brunel

De jonge Marvin heeft het niet makkelijk. Als een koekoeksjong woont de gevoelige en fijnbesnaarde Marvin in een veel te klein huis in een dorpje in Frankrijk. Omgeving en familie lijken weggelopen uit ‘De helaasheid der dingen’. Marvins vader oogt als een geroyeerd lid van een motorclub, zijn moeder heeft iets van ma Flodder, zijn halfbroer is een niet al te slimme bruut en dan loopt er bovendien nog een onopvallend broertje rond. Wanneer er halverwege de film ook nog een zus opduikt verbaast het je niks. Op een dag ontdekt de directrice van Marvins school dat haar leerling beter thuis is op het toneel dan in de klas. Dus vertrekt Marvin naar de toneelopleiding in de grote stad.

In drama ‘Marvin ou la belle éducation’ wisselen scènes van de jonge Marvin af met die van de jongvolwassene. Die laatste is bezig met een solovoorstelling over zijn afkomst. Hij krijgt daarbij steun van toneeldocent Abel en diens levenslustige partner Pierre. Tegelijk heeft Marvin een relatie met de rijke Roland en ontmoet hij de grote actrice Isabelle Huppert, hier gespeeld door de grote actrice Isabelle Huppert.

De ontwikkeling van Marvin loopt over bekende wegen: gepest op school, uitzichtloze vrijage met meisje, opbloeien in nieuwe omgeving, harde opvoeding in de liefde, breuk met vertrouwde omgeving. Dat het verhaal toch weet te boeien danken we aan de naturel acterende cast, de levensechte dialogen en het gebrek aan uitgesproken drama. Dus passend in het oeuvre van Anne Fontaine (‘Coco avant Chanel’, ‘Les innocentes’), dat zich kenmerkt door dramatische bescheidenheid en levensechte personages.

‘Marvin ou la belle éducation’ is ook een film over tegenstellingen. Platteland tegenover Parijs, arbeiders tegenover intellectuelen, homoseksualiteit tegenover de heterovariant. Minder gebruikelijke tegenstelling is die tussen film en toneel (beter nog, tussen beeld en woord). Wanneer Marvin bezig is met het schrijven van zijn solovoorstelling, zien we de beelden uit zijn jeugd geprojecteerd op een scherm achter hem. Eenmaal op het toneel verliezen die gebeurtenissen hun levensechtheid en wordt het drama bedolven onder een stortvloed aan woorden. Minder nuance, en daarmee minder overtuigend.

‘Marvin ou la belle éducation’ zal niet veel stof doen opwaaien, maar het is wel een film die je met plezier uitzit. Beetje humor, fijne muziek en sterk acteerwerk, in een ritme dat perfect past bij het drama. Nooit hemelschokkend, altijd aangenaam.

Henny Wouters

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 5 juli 2018