The Conjuring: The Devil Made Me Do It (2021)

Recensie The Conjuring: The Devil Made Me Do It CinemagazineRegie: Michael Chaves | 112 minuten | horror | Acteurs: Patrick Wilson, Vera Farmiga, Ruairi O’Connor, Sarah Catherine Hook, Julian Hilliard, John Noble, Eugenie Bondurant, Shannon Kook, Ronnie Gene Blevins, Keith Arthur Bolden, Steve Coulter, Vince Pisani, Ingrid Bisu, Andrea Andrade, Ashley LeConte Campbell, Sterling Jerins, Paul Wilson, Charlene Amoia, Davis Osborne

Het is een bijzonder gegeven om een horrorfilm te gaan bekijken die opent met de iconische woorden ‘gebaseerd op een waargebeurd verhaal’. ‘The Conjuring’ franchise doet het al drie films lang. Deze serie is geïnspireerd door de verhalen van Ed en Lorraine Warren die zich naar eigen zeggen in paranormale werelden begeven en met exorcisme en demonische poppen te maken hebben. Waarheid of niet: de vertelsels hebben een aantal zeer vermakelijke griezelfilms opgeleverd. Vooral ‘The Conjuring 2’ was een hoogtepunt in het genre. Regisseur James Wan perfectioneerde zijn zorgvuldig opgebouwde spanningsopbouw en liet zijn publiek een paar keer uit hun stoel springen. Na twee delen hield de cineast het even voor gezien, omdat hij bezig was met een ander project. Terwijl Wan zich over ‘Aquaman 2’ boog, nam regisseur Michael Chaves de honneurs waar. Enter ‘The Conjuring: The Devil Made Me Do It’.

In ‘The Conjuring: The Devil Made Me Do It’ mogen Ed (Patrick Wilson) en Lorraine Warren (Vera Farmiga) opdraven om een bizarre moordzaak waarin een man met 22(!) messteken werd omgebracht te onderzoeken. Een jonge moordenaar beweert onschuldig te zijn aan een moord die hij wel degelijk pleegde. Hij zegt ontoerekeningsvatbaar te zijn geweest toen het gebeurde. De duivel had bezit van hem genomen. Aan het echtpaar Warren om te bewijzen dat deze demonische overname de waarheid is.

De moord heeft daadwerkelijk plaatsgevonden en de Warrens hebben onderzoek gedaan naar het paranormale. Genoeg input voor een toffe horrorfilm dus! Helaas is dit derde deel een stuk minder sterk dan eerdere delen. Dat is puur te wijten aan de matige regie van Chaves. De man achter het doodsaaie ‘The Curse of La Llorona’ slaagt er opnieuw niet in om spanning te genereren en bedient zich van flauwe trucjes. Jumpscares dus. Door het geluid ineens snoeihard te zetten en door iets uit de duisternis te laten opdoemen hoopt hij de nekhaartjes overeind te zetten. Dat werkt dus niet.

De enige reden waarom deze film genietbaar is, is het spel van Farmiga en Wilson. Dit duo is goed op elkaar ingespeeld en weet de Warrens op een sympathieke manier neer te zetten. Je volgt hen graag tijdens hun geestige avonturen. De chemie tussen dit stel beklijft en vormt het kloppend hart van deze film. Er wordt veel voorkennis verwacht over deze zaak. Voor de leek blijft dit een vreemd vertelde film. Er wordt bijvoorbeeld niets verteld over de rechtszaak zelf en waarom de verdachte daadwerkelijk wegkwam met het verweer dat de duivel bezit van hem nam. Je moet het doen met een tekstregel waarin staat dat de verdachte vijf jaar moest brommen en daarna vrij kwam.

Wat verder bijzonder is dat de zogenaamde ‘ware gebeurtenissen’ worden afgewisseld met pure fictie. Wat nu echt is en wat uit de dikke duim komt, blijft gissen. Dat maakt van ‘The Conjuring’ franchise – waar ook blijkbaar de folklore van ‘The Curse of La Llorona’ en de fantasie van de ‘Annabelle’ trilogie deel van uitmaakt – een ronduit dubieuze reeks. In hoeverre kun je deze serie nog als op de realiteit geënte serie beschouwen? Afijn. Er had veel meer in deze film gezeten. In de huidige vorm is het een aardige griezelfilm die het vooral van het acteerwerk moet hebben en niet van de enge momenten.

Frank v.d. Ven

Waardering: 3

Bioscooprelease: 10 juni 2021
VOD-release: 12 juli 2021