The Spy Who Dumped Me (2018)

Recensie The Spy Who Dumped Me CinemagazineRegie: Susanna Fogel | 117 minuten | actie, komedie | Acteurs: Kate McKinnon, Mila Kunis, Justin Theroux, Lolly Adefope, Dustin Demri-Burns, Sam Heughan, Hasan Minhaj, Mirjam Novak, Gillian Anderson, Jane Curtin, Paul Reiser, Fred Melamed, James Fleet, Tom Stourton

Als Audrey (Mila Kunis, ‘Black Swan’) ergens niet op zit te wachten is het wel een surpriseparty voor haar verjaardag; ze is immers net gedumpt door haar vriend Drew (Justin Theroux, ‘Mulholland Drive’). Maar dan heeft ze buiten hartsvriendin en huisgenoot Morgan (Kate McKinnon, ‘Saturday Night Live’) gerekend. Als het feest niet echt van de grond komt, besluiten de twee in een impuls alle achtergebleven spullen van Drew te verbranden. Drew, net op een gevaarlijke missie in Litouwen, hoort dit en ziet zich gedwongen zo snel mogelijk terug te keren naar huis. Tot Audreys grote verbazing blijkt Drew voor de CIA te werken, en wordt hij bij hun hereniging neergeschoten. Vlak hiervoor vraagt Drew aan Audrey om een USB-stick met daarop levensgevaarlijke informatie af te geven in een restaurant in Wenen. Wat volgt is een gevaarlijke, gewelddadige roadtrip door Europa, waarbij Audrey en Morgan zich geconfronteerd zien met allerhande bedreigingen.

Het is vooral de dynamiek tussen Audrey en Morgan die centraal staat in ‘The Spy Who Dumped Me’. De film laat zich waarschijnlijk dan ook het best vergelijken met een film als ‘The Heat’, waarin Sandra Bullock en Melissa McCarthy een soortgelijk komisch duo vormden, al is deze film wellicht nog een tikje hysterischer. In dit soort actiekomedies is plot doorgaans ondergeschikt aan de personages en actie, en ‘The Spy Who Dumped Me’ voldoet daarin prima aan de wetten van het genre, gecompleteerd met een volkomen overbodig romantisch verhaallijntje. De doelgroep zal ongetwijfeld smullen van scènes waarin Kunis met een veel te knappe spion zoent; de gemiddelde filmkijker kan dit soort onnodig oponthoud inmiddels wel dromen.

Mila Kunis is prima op dreef als de ietwat naïeve Audrey, die de situatie toch naar haar hand weet te zetten, maar het is toch vooral Kate McKinnon die de show steelt en alle ruimte krijgt om haar komische talent te etaleren. De scène waarin McKinnon acrobatische kunsten moet combineren met een gevecht is bijzonder goed geslaagd, evenals de meeste van haar komische intermezzo’s. Na geestige bijrollen in ‘Ghostbusters’ en ‘Rough Night’ slaagt McKinnon er opnieuw in om bijna alle aandacht naar zich toe te trekken, waarmee ze bewijst klaar te zijn om een komische film zélf te gaan dragen. Ook is het leuk om Justin Theroux na veel televisiewerk weer eens op het witte doek te zien, al heeft hij hier een ietwat ondankbare bijrol.

Veel van wat we zien in ‘The Spy Who Dumped Me’ hebben we al talloze keren eerder gezien. Een paar aardige vondsten en Kate McKinnon daargelaten voegt de film dan ook vrij weinig toe, maar werkt het geheel vooral als (te) pretentieloos vermaak. Juist op de momenten dat regisseur Susanna Fogel nét een beetje buiten de lijntjes kleurt onderscheidt ‘The Spy Who Dumped Me’ zich van andere films binnen het genre, maar het is jammer dat dit tot enkele spaarzame momenten beperkt blijft. Zo blijft ‘The Spy Who Dumped Me’ een generieke actiekomedie waarvan we er al talloze gezien hebben: vermakelijk, maar ook bijzonder onzinnig.

Alex Mazereeuw

Waardering: 2.5

Bioscooprelease: 9 augustus 2018