The Wild Goose Lake – Nan Fang Che Zhan De Ju Hui (2019)

Recensie The Wild Goose Lake CinemagazineRegie: Yi’nan Diao | 113 minuten | misdaad, drama | Acteurs: Ge Hu, Lun-Mei Kwei, Fan Liao, Regina Wan, Dao Qi, Jue Huang, Zeng Meihuizi, Yicong Zhang, Yongzhong Chen, Chloe Maayan

Wanneer de leider van een beruchte motorbende per ongeluk een agent doodschiet en er dientengevolge een prijs op zijn hoofd komt te staan, slaat hij op de vlucht. Achtervolgd door zowel politieagenten als gangsters, die allemaal hun zinnen hebben gezet op het tipgeld, verstopt hij zich aan de oevers van het Wildeganzenmeer, waar een mysterieuze prostituee hem hulp biedt in ruil voor haar vrijheid. Beiden bevinden ze zich op een doodlopend spoor, wanhopig op zoek naar een uitweg uit hun getroebleerde bestaan. Samen zijn ze bereid om nog één laatste keer te gokken en hun lot op het spel te zetten.

Regisseur Yi’nan Diao boekte in 2014 het nodige succes met ‘Black Coal, Thin Ice’ (‘Bai ri yan huo’). De melancholieke prachtprent won bijvoorbeeld een Gouden Beer op het filmfestival van Berlijn. In bepaalde opzichten trekt Diao de lijn van die film door naar zijn nieuwe werkstuk. Ook het voor een Gouden Palm genomineerde ‘The Wild Goose Lake’ is een fraai staaltje zwaarmoedige neo-noir. De film bevat alle ingrediënten die van goede ‘vintage noir’ zo’n visuele traktatie maken: klassieke misdaadelementen, karakters die in plaats van helemaal goed of slecht te zijn vooral veel grijstinten hebben, smoezelige, in fluorescente neonkleuren badende straatjes en achterbuurten, verleidelijke vrouwen met duistere geheimen en een getormenteerde hoofdpersoon; het komt allemaal samen in deze gestileerde reis langs de onooglijke rafelrandjes (gevisualiseerd door louche goklokalen, leegstaande en vervallen gebouwen en smerige textielfabrieken) van het moderne China.

In het filmuniversum van Diao hebben China’s industriële ontwaken en snelle modernisering zeker niet voor iedereen de beloofde voorspoed gebracht. Integendeel, de materiële vooruitgang heeft hier geleid tot morele vervlakking. De hoofdpersonen zijn mensen die zichzelf en hun dromen van een betere toekomst voorbij zijn gerend, waardoor ze dus symbool staan voor de ziekten van de moderne tijd. De duistere, pessimistische grondtoon van ‘The Wild Goose Lake’ wordt verder versterkt door de continue dreiging van furiositeit en ontaarding. De geweldsscènes zijn niet dik gezaaid, maar wel intens, grimmig, plastisch en vaak razend knap gefilmd. Hierdoor komen ze extra hard binnen bij de kijker.

De enige kanttekening die je bij ‘The Wild Goose Lake’ kunt maken, is dat er een overdaad aan informatie en nevenpersonages voorbijkomt. Hierdoor wordt het verhaal soms wat rommelig en lastig te volgen, ook omdat sommige subplotjes en karakters weinig toevoegen aan de overkoepelende verhaallijn. Toch zorgt de combinatie van visuele grandeur en een broeierig noir-sfeertje voor een intrigerende film die van begin tot eind beklijft.

Frank Heinen

Waardering: 3.5

Bioscooprelease: 12 maart 2020